امروز پنج شنبه ۲۸ تیر ۱۳۹۷ ۱۰:۰۱

اخبار

ایران گرفتار خشک‌ ترین سال آبی

ایران  خشک ترین سال ابی
ایران به یکی از خشک‌ ترین مناطق جهان تبدیل شده‌ و بحران کم آبی تمام کشور را در برگرفته است. در این زمینه الگوی مصرف صحیح آب های سطحی و زیرزمینی امر مهمی به شمار می رود که با اطلاع رسانی همگانی، تدوین برنامه جامع آموزشی و بهبود زیر ساخت ها می توان گام های اساسی برای مدیریت منابع آبی برداشت.
مطبوعات کشور به طور روزانه مهمترین و برجسته ترین رخدادهای داخلی و خارجی را پوشش می دهند. این در حالی است که بخش زیادی از خبرها، یادداشت ها، گزارش ها، گفت وگوها و ... به انعکاس شرایط اجتماعی و فرهنگی جامعه اختصاص می یابد؛ موضوعی که توجه ویژه به آن اهمیتی فزاینده دارد.

گروه اطلاع رسانی ایرنا؛ موضوع های یادشده را که انعکاس قابل توجهی در روزنامه های صبح شنبه 23دی 1396 داشت؛ با هدف آگاهی بخشی و اطلاع رسانی بررسی کرده است.

** تدوین برنامه ای کارآمد در جهت مصرف بهینه منابع آبی
آب به نوعی سرمایه و منابع ملی به شمار می رود پس مدیریت منابع آبی از جمله سازوکارهایی است که به موفقیت روند حفظ آن کمک شایانی می‌کند. در سال های اخیر کاهش میزان بارش موجب بروز مشکل در منابع آب شده و این وضعیت بر سیاست های موجود کشور تاثیر گذاشته است. عدم توزیع متوازن منابع آب در جغرافیای کشور، مدیریت نامناسب، اسراف، بالا بودن میزان تبخیر و استفاده بی رویه از آب های زیرزمینی و آلودگی از جمله علت ها و مشکلات مسایل مربوط به منابع آب ایران را تشکیل می دهند که با تدوین برنامه ها و مدرنیزه کردن روش های آبیاری کشاورزی، توسعه پروژه های انتقال آب میان حوزه ها، احداث سد برای جمع آوری آن و همکاری با کشورهای همسایه می توان این مشکل را حل کرد.

روزنامه «آرمان» در گزارشی با عنوان «آب شرب برای نیمی از تهرانی‌ها» می نویسد: خشکسالی چند سالی است که کشور ما را دچار مشکل کرده است، اما امسال وضعیت بدتری به وجود آمده و بارش‌ها در کشور به نحو چشمگیری کاهش یافته است. این کاهش چشمگیر بارش‌ها کشور را در سال آینده با بحران جدی مواجه خواهد کرد. به نظر می‌رسد علاوه بر اندیشیدن تمهیداتی برای اصلاح الگوی مصرف آب، باید به فکر استفاده از فناوری‌هایی نظیر بارور‌کردن ابر‌ها باشیم، وگرنه با بحرانی عظیم رو‌به‌رو خواهیم بود. در حال حاضر در کلانشهر تهران با جمعیتی بالغ بر 5.8‌میلیون نفر ساکن و در حدود 5.1‌میلیون نفر جمعیت شناور، سالانه‌هزار و 35 ‌میلیون مترمکعب و متوسط در هر ثانیه 35‌هزار لیتر آب مصرف می‌شود.

در ادامه این گزارش می خوانیم: در شهریور سال جاری، یک عضو شورای پنجم با بیان اینکه بحران آب در تهران جدی است، گفت: «باید حفاظت از آب دغدغه همه ایرانیان باشد.» شهربانو امانی با اشاره به بحران آب در کشور افزود: «در کل کشور شرایط بد آبی داریم و سفره‌های زیرزمینی آبی در بحران هستند و جا دارد همه شهروندان تهران نگهبان آب باشند.» در روزهای اخیر هم یک کارشناس محیط‌زیست به خبرنگار «آرمان» گفت: «سالانه 420میلیارد آب در کشور دریافت می‌شود که از 12میلیارد آن استفاده می‌شود. باید دانست که 30‌‌میلیارد متر مکعب از این آب نیز تبخیر می‌شود. 90‌میلیارد متر مکعب باقی می‌ماند که حدود 90‌‌درصد از این مقدار در بخش کشاورزی مصرف می‌شود.» اسماعیل کهرم تاکید ‌کرد: «پنج‌درصد از این میزان در صنعت به‌کار رفته و سه‌‌درصد برای آب شرب مصرف می‌شود.»

روزنامه «شهروند» با درج گزارشی می نویسد: همان طور که جنگ بر سر نفت، تاریخ قرن بیستم را رقم زد، جنگ قرن بیست‌ویکم بر سر آب خواهد بود. با رشد سریع جمعیت در جهان، مصرف آب هم دو برابر شده است، پس باید برای مصرف بهینه آب موجود راه‌های دیگری پیدا کنیم. هزینه‌ای که برای آب مصرفی پرداخت می‌شود نشان‌دهنده ارزش اقتصادی آن نیست. منابع آبی غیرقابل جایگزین هستند. چین، مصر و پاکستان تنها نمونه‌ای از چند کشورند که با بحران آب مواجه خواهند شد. استفاده از آب برای تولید، کشاورزی، تجارت، انواع انرژی، اقتصاد، هستی انسان و دیگر موجودات زنده ضروری است. می‌تواند آلوده، نمک‌زدایی، بازیافت و مایه حیات باشد یا حتی باعث ویرانی شود. فقط نمی‌توان آب را تولید کرد. تکنولوژی باروری مصنوعی ابرها هم هنوز راه درازی در پیش دارد.

در ادامه این گزارش آمده است: آب، مخصوصا مشکلات بحران و کمبود آب از مباحث کلیدی ژئوپلیتیکی هستند. از اثرات بحران آب در مناطقی که تحت فشار قرار دارند، می‌توان به کاهش تولید موادغذایی و دام، مهاجرت، افزایش هزینه‌های زندگی، خشکسالی یا قحطی، بحران‌های سیاسی و دیگر مشکلات اشاره کرد. بحران آب به شرایطی گفته می‌شود که در آن عدم‌دسترسی به آب محدودیت‌های بزرگی بر فعالیت‌های انسان ایجاد می‌کند. براساس برخی تعاریف، شرایطی که در آن، مقدار آب برای هر نفر در‌ سال کمتر هزارمترمکعب باشد، بحران آب وجود دارد. عوامل بسیاری می‌توانند بر میزان آب شیرین قابل دسترس برای افراد و جوامع تأثیر بگذارند. این عوامل شامل نوع زمین، شرایط آب‌وهوایی، زیربناها، شیوه کشاورزی، دولت و رفتار جامعه هستند.

روزنامه «آسمان آبی» با انتخاب گزارشی با عنوان «خشک‌ترین سال ایران در نیم‌قرن اخیر» آورده است: ایران تبدیل به یکی از خشک‌ترین مناطق جهان شده‌ و بحران کم آبی کل کشور را در بر گرفته است. این جمله‌ها و جمله‌های مشابه آن در این چند سال همه جا گفته و شنیده می‌شود، اما ظاهرا عزمی برای مدیریت کم آبی و عبور از بحران، آن‌چنان پر رنگ نیست.‌ امسال بارش باران و برف بسیار کم شده است، مسئولان هر روز از وضعیت بحرانی صحبت می‌کنند و طبق معمول سمینارها و نشست‌هایی برگزار می‌شود، اما برای عبور از یک بحران همه باید دست به کاری بزنند. در چند سال گذشته شاهد خشکی بسیاری از تالاب‌ها و دریاچه‌های کشور بوده‌ایم. این‌ها تنها بخشی از آب است که در سطح جریان دارد و می‌بینیم، ذخایر زیرزمینی آب که خود قصه مفصلی دارد و بارها درباره آن صحبت شده است که از ذخایر دینامیک گذشته‌ایم و به ذخایر استاتیک آب‌های زیرزمینی رسیده‌ایم.

در ادامه این مطلب می خوانیم: باتوجه به کاهش بارندگی‌ها نگرانی‌هایی برای تامین آب پایتخت به وجود آمده لذا از هم ‌اکنون تدابیری برای این مهم درنظرگرفته‌ایم که امیدواریم با مشکلی مواجه نشویم. چندین سناریو برای گذر از پیک آبی در نظر گرفته شده است، روزانه جلسات متعددی برای حل مشکلات پیش‌رو برگزار می‌شود تا بتوانیم شرایط را به طور کامل ارزیابی و چالش‌های پیش‌رو را برطرف کنیم. طبق اعلام سازمان هواشناسی وضعیت بارش‌ها نرمال خواهد بود که همین مسئله نگرانی‌های ما را کاهش می‌دهد؛ با وجود این می‌توان اطلاعات تکمیلی و دقیق‌تری درباره وضعیت منابع آبی تهران را نهایتا تا دو روز آینده اعلام کرد.مدیریت مصرف موضوعی است که مشترکان در تمام فصول باید به آن توجه داشته باشند چراکه نه تنها تهران بلکه کل کشور چندین سال است با تنش آبی دست و پنجه نرم می‌کنند.

** راه حل های مسوولان شهری و معضل ترافیک تهران
مسوولان شهری با اجرای طرح های گوناگون امیدوار هستند که گره ناگشودنی ترافیک در تهران به نوعی باز شود. اما برخی کارشناسان مشکل را حجم خودروهای ورودی به تهران، کند بودن روند جایگزینی خودروهای فرسوده و همچنین آلودگی هوا می دانند. حال مسوولان می خواهند با اجرای طرح های اجرا شده در دیگر شهرهای پرترافیک جهان در تهران به این نتیجه برسند که شاید بتوانند این معضل شهری را حل کنند.

روزنامه «اعتماد» با انتخاب یادداشتی با عنوان «طرح جدید ترافیک یا دمیدن نادرست در سرنا» می نویسد: هر بار که هوا سرد شده و پدیده وارونگی رخ می‌دهد؛ پنجره فرصتی باز می‌شود تا مدیریت شهری به سمت انسان محوری پیش برود. اما دریغ که گزینه‌های روی میز سیاستگذار شهری طیف محدودی است؛ از توسل به باد تا افزایش هزینه پیمایش خودروهای شخصی. در واقع سیاستگذار یا در یک رویکرد جبری مسلک مقهور شرایط توپوگرافیک تهران و پدیده اینورژن شده و راهکار را آرزوی آمدن باد می‌داند و در بهترین حالت در رویکردی علمی-تخیلی به فکر ایجاد پنکه ‌های بزرگ برای تولید باد یا مته‌های عظیم برای سوراخ کردن کوه می‌افتد یا بخشی و تنها بخشی از راه‌حل‌های آزموده و موفق در مقابله با آلودگی هوا را گرفته و بی‌توجه به سیستمی بودن راه‌حل‌های اتخاذ شده در ینگه دنیا فشار را بر مردم می‌آورد. واقعیت آن است که کشورهای موفق در مدیریت آلودگی هوا این امر را نه صرفا با دعوت مردم به حمل و نقل عمومی و نه صرفا با افزایش هزینه داشتن خودروی شخصی مدیریت کرده‌اند.

در ادامه این یادداشت که به قلم مریم اسماعیلی فرد نگاشته شد، آمده است: ساماندهی مشاغل را با ابزار تشویقی و تنبیهی به گونه‌ای تنظیم‌گری می‌کند که در هر منطقه شهروند بتواند تمام حوایج روزمره خود را در فاز نخست با استفاده از ظرفیت‌های شهر هوشمند و الکترونیکی و غیر حضوری کردن روندها بدون نیاز به جابه‌جایی رفع کند. در فاز بعد امکان رفع آنها با استفاده از پیاده‌راه‌های امن و هموار و دارای آبخوری و محل نشستن و سرویس بهداشتی در فواصل مناسب به صورت پیاده مهیاست. امکان رسیدن به مقصد با استفاده از دوچرخه به صورت ایمن و در مسیر مشخص و محافظت‌شده نیز فراهم است. شهروند ساکن شهر انسان محور اگر نیاز به جابه‌جایی در مسافت طولانی‌تری را نیز داشته باشد؛ حمل و نقل عمومی تلفیقی (اتوبوس و مترو) با کیفیت نرمال و هزینه معقول در دسترس اوست.

روزنامه «فرهیختگان» در مطلبی با عنوان «شتابزدگی در ارائه یک طرح» در گفت وگو کارشناسان امر می نویسد: ابوالفضل قناعتی، عضو سابق شورای شهر تهران در این‌باره گفت: طرح فعلی و در حال اجرای ترافیک سابقه بالای 30 ساله دارد و از این جهت هرساله نقاط ضعف و مشکل‌آفرین آن احصا شده است. زمانی یک عده می‌ایستادند کنار خیابان جلوی ماشین‌های فاقد طرح را می‌گرفتند و بعد دوربین‌ها و بعد هم مدل جدید‌تری برای مقابله با آنها تعریف شد. برکسی پوشیده نیست که بسیاری از مدیران جدید شهرداری تهران سابقه مدیریتی در شهر را نداشته‌اند حالا این مدیران در عرض چهار الی پنج ماه قصد جایگزینی چنین موضوعی را دارند، طبیعتا طرح با مشکل شتابزدگی و عدم‌کارشناسی کافی مواجه خواهد شد. وقتی بسیاری از کارشناسان و سازمان‌ها درگیر با موضوع محدوده طرح ترافیک با طرح جدید زاویه و مخالفت دارند یعنی یک ایرادی وجود دارد، نمی‌شود که بی‌توجه به همه طرح را پیش‌برد. بسیاری از سازمان‌ها، پلیس، مردم و... با طرح فعلی سازگار شده‌اند نباید به یک باره تمام شالوده آن را به‌هم ریخت.

در ادامه این گفت وگو آمده است: نمایندگان مجلس بارها گفته‌اند چنین طرحی خام است، به نظر من هم این همه اصرار بر اجرای آن اولا درآمدزایی و‌انگیزه مادی است و ثانیا فقط می‌تواند تحمیل یک نظر یا عقیده شخصی باشد ولاغیر. من به این موضوع هم اشاره بکنم که مطمئنا اعضای شورای شهر و شورای ترافیک از این طرح اطلاع کافی ندارند و توجیه نشده‌اند. انتقاد دیگر هم اینکه در شورای قبلی ما مدیریت شهری را ملزم به ارائه پیوست فرهنگی و اجتماعی در ارتباط با طرح‌ها می‌کردیم، پیوست‌های فرهنگی و اجتماعی این طرح کجاست؟ با نظر به این موضوع که در یکی دو هفته اخیر بیشترین اخبار و التهابات خبری را در ارتباط با طرح جدید ترافیک شنیده‌ایم و خوانده‌‌ایم نگاه‌های اجتماعی به آن خالی از لطف نیست که اگر با زوایای اجتماعی به آن بنگریم سطح وسیعی از شهروندان تهرانی که با مقوله‌های ترافیکی شهر درگیری مستقیم دارند دچار سردرگمی و تشویش نسبت به آینده عبور و مرور خود در خیابان‌های تهران و محدودیت‌های پیش روی خود در آینده شده‌اند در صورتی که می‌شد با یک اطلاع رسانی و بیان تمام زوایای موجود در طرح جدید شهرداری و پردازش نظرات موافقان و مخالفان از این همه اظهارات ضد و نقیض در جامعه پیشگیری کرد.

روزنامه «قانون» در یادداشتی با عنوان «کدام سازمان‌ها درباره طرح ترافیک تصمیم می‌گیرند؟» که به قلم سید جعفر تشکری هاشمی کارشناس ترافیک نگاشته شد، آورده است: طرح ترافیک در دهه 50 با دو هدف عمده یعنی کاهش آلودگی هوا در هسته مرکزی شهر و کنترل جریان ترافیک و حجم ورودی خودروها به هسته مرکزی شهر که با توجه به قرار گرفتن مراکز تجاری و اداری در این منطقه افزایش یافته بود، اجرایی شد. طبیعی است که با توجه به اقتضائات روز، طرح‌ها باید به روزرسانی شود و نمی‌توان نسخه 30 ساله‌ای را برای همه زمان‌ها و شرایط اجرایی کرد. کاهش آلودگی هوا با رویکرد زیست محیطی سبب شد که طرح LEZ مطرح و به تصویب شورای عالی ترافیک نیز برسد و حتی مراحلی از این طرح نیز اجرایی شد. طرح جدید که بر اساس نظام صدور مجوز روزانه و ساعتی است نیازمند الزامات و پیش نیازهایی است که اگر این الزامات در نظر گرفته نشود می‌تواند زمینه ساز بروز مشکلاتی باشد.

در ادامه این مطلب می خوانیم: اخذ مجوز قانونی و هماهنگی‌های بین بخشی در موفقیت این طرح نقش بسزایی دارد و شهرداری باید با شورای شهر، وزارت کشور، شورای عالی ترافیک، شورای ترافیک تهران و به خصوص با پلیس راهور که مجری این طرح است هماهنگ باشد و حتی در یک گام فراتر باید با وزارتخانه‌ها و ... که در محدوده طرح هستند هماهنگی کند و این نیست که شهرداری به تنهایی تصمیم بگیرد و آن را اجرایی کند. در حوزه پیوست اجتماعی این طرح باید با مردم صحبت شود تا مردم ابعاد مختلف این طرح را بشناسند و بتوانند همراهی مناسبی داشته باشند. باید پکیجی از شیوه‌های مختلف طراحی شود تا مردم بر اساس برنامه زندگی‌شان از یکی از روش‌ها و شیوه‌ها استفاده کنند و زندگی‌شان دچار اختلال نشود. همچنین باید برای اقشار خاص نهادها و افرادی که به اقتضای شغلشان به صورت روزانه و ساعتی در این محدوده «آمد و شد» می‌کنند، تدابیر ویژه‌ای اندیشیده شود و سبد ترکیبی ایجاد کنند تا هر فردی به اقتضای شرایطش یک روش و شیوه در طرح جدید ترافیکی را انتخاب کند و مدل طرح ترافیک برای مردم بهینه سازی شود.

** آسیب شناسی در فضای مجازی؛ امن بودن جامعه
فضاهای مجازی بستری برای شتاب گرفتن رخدادهای اجتماعی هستند. عنوان ناامنی در فضای مجازی می تواند به خطر افتادن حریم خصوصی به هر حالتی باشد. شبکه ‌های اجتماعی می‌توانند یک رسانه فراگیر و پویا در جهت شناخت معضل ها و مقابله با آنها به شمار آیند. بنابراین اطلاع‌رسانی و فرهنگ ‌سازی در فضای مجازی باید با موازین قانونی کشور منطبق باشد و با چارچوب های تعریف شده هماهنگ باشد.

روزنامه «آرمان» با درج یادداشتی با عنوان «تلگرام این ‌روزها و چند نکته!» که به قلم احسان محمدی نگاشته شد، آورده است: لیلیا گرین، استاد ارتباطات و رسانه بر این باور است که «فناوری نه خوب است، نه بد است، نه بی‌‌‌طرف است.» کرزنبرگ، مورخ بزرگ می‌گوید، انسان نخستین وقتی آتش را کشف کرد، چندبار دستش سوخت، بعد از آن هم آتش‌سوزی‌های بزرگ شهرها و جنگل‌ها و کتابخانه‌ها و انسان‌های بسیاری را از بین برد، اما آیا چاره کار، حذف و سرزنش آتش بود؟! گزارشی دارد دست‌به‌دست می‌شود که مردمی می‌گویند از وقتی تلگرام فیلترشده حالمان خیلی بهتر است. به بزرگ‌ترها سر می‌زنیم، تصادف نمی‌کنیم... اصلا پوستمان هم خوب شده! حرف و حدیث در مورد فیلترشدن تلگرام بحث روز است. نه سهامدار تلگرام هستم و نه اگر از بیخ و بن فیلتر شود، ممکن است دچار سوءتغذیه بشوم. چه‌بسا اینجا نمی‌نویسم و وقت و زمان بیشتری پیدا می‌کنم و کمتر دردسر می‌کشم و اخم و تخم می‌بینم اما جنگیدن با تکنولوژی آن هم در عصر تکنولوژی‌های ارتباطی، دردناک است.

در ادامه این یادداشت آمده است: به‌عنوان کسی که تحصیلاتش در مقطع دکتری در رشته «فرهنگ و ارتباطات» است و اندک سواد و خردک مطالعه‌ای در این زمینه دارم، با اطمینان می‌گویم راه را اشتباه می‌رویم؛ همان‌طور که ده‌ها سال پیش خیلی چیزها مشکل داشت و خنده‌دار به‌نظر می‌رسد راه دور نرویم. چند سال پیش وی‌چت را فیلتر کردیم و گفتیم «به خاطر اینکه حریم شخصی هموطنان را به خطر می‌اندازد و محتوای مجرمانه دارد و فرهنگ ما را به خطر می‌اندازد و...» و حالا دوباره رفع فیلتر شد در این چهارسال وی چت حیا کرد؟ قول داد پسر خوبی باشد؟! عزیزان فعال و زحمتکش کارگروه تعیین مصادیق مجرمانه، به خدا ما فقط زورمان به آقای روحانی و جهرمی می‌رسد که به آنها غر می‌زنیم. فیلترکردن تلگرام هزاران نفر را از نان‌ خوردن انداخت و برای چند صد نفر که فیلتر می‌فروشند نان به ‌همراه آورد!

روزنامه «جام جم» در مطلبی با عنوان «فضای مجازی دنیای بی قانون نیست» به گفت وگو با کارشناسان پرداخت و آورد: دکتر امید جهانشاهی، استاد ارتباطات آشنایی با حقوق و قوانین فضای مجازی را زیر مجموعه و شاخه‌ای از سواد رسانه‌ای می‌داند و به جام‌جم توضیح می‌دهد: با ظهور اینترنت و پیدایش رسانه‌های اجتماعی و انواع نرم‌افزارهای دیجیتال، در تمام دنیا نهادهایی به‌وجود آمده‌اند که ماموریتشان آموزش سواد رسانه‌ای یا سواد دیجیتال است. به عنوان نمونه در اتحادیه اروپا بخش ویژه‌ای به این امر اختصاص پیدا کرده و بسیاری از کشورها این آموزش را از بروز و ظهور اینترنت، مد نظر قرار داده‌اند. به جای نفی این امکان باید دانش و سواد دیجیتال کاربران ارتقا پیدا کند و مردم بدانند این فضا چه ویژگی‌ها و شرایطی دارد و چگونه باید در آن عمل کرد.

در ادامه این گفت وگو می خوانیم: علیرضا چابکرو، آشنایی با مسائل حقوقی و قانونی فضای مجازی را به قدری مهم و ضروری می‌داند که بر ایجاد یک رشته دانشگاهی در این زمینه و به روز شدن مستمر قوانین این حوزه، تاکید می‌کند. تخصصی که در حال حاضر به نام حقوق رسانه وجود دارد، به رسانه‌های سنتی و قدیمی اختصاص دارد و عمدتا به حقوق میان رسانه‌ای می‌پردازد در حالی که امروز با وجود رسانه‌های مجازی، رابطه افراد بر مبنای رسانه تعریف می‌شود. رسانه‌های سنتی باید تبیین و تعریف درستی از رسانه‌های نوین داشته باشند و توجه مردم را به تبعات حقوقی فعالیت در این فضا جلب کنند. همزمان نظام آموزشی نیز موظف به ارائه دانش درست مواجهه با فضای مجازی به مخاطبان است.

روزنامه «صبح نو» با درج مطلبی با عنوان «گسترش فضای مجازی دسترسی به مواد مخدر را سهل‌تر کرده است» به گفت وگو با سعید صفاتیان رییس کارگروه کاهش تقاضای اعتیاد مجمع تشخیص مصلحت نظام پرداخت و آورد: امروزه فضای مجازی یکی از راه‌هایی است که دسترسی‌ها راحت می‌شود و حتی سایت‌هایی داریم که جوانان با ارتباط گرفتن با آنها می‌توانند به راحتی و بدون اینکه رفت و آمد کنند، گل را تهیه کنند. ماده گل، حدود شش سال است که در کشور مصرف می‌شود. این ماده در اصل نوعی حشیش است که به صورت مصنوعی تولید می‌شود و قدرت تخریب ماده‌ای که در آن وجود دارد نسبت به حشیش شاید ده‌ها برابر باشد. این ماده برعکس حشیش که حالت‌های توهم و اضطرابش خیلی کم است خیلی سریع می‌تواند افراد را در فاز توهم، افسردگی و اضطراب ببرد و متاسفانه مریض‌هایی که به این حالت می‌رسند و در بیمارستان‌ها بستری می‌شوند، دوره‌های درمان طولانی دارند. امروزه فضای مجازی یکی از راه‌هایی است که دسترسی‌ها راحت می‌شود.

در ادامه این مطلب می خوانیم: سایت‌هایی داریم که جوانان با ارتباط گرفتن با آنها می‌توانند به راحتی و بدون اینکه رفت و آمد کنند، گل را تهیه کنند. امروزه این خرده فرهنگ میان جوان‌های 17، 18 ساله نیست که بنشینند و با وافور تریاک مصرف کنند. اینها به دنبال مصرف ماده‌ای به نام گل هستند که آنها را چند ساعت بتواند به فضای خاصی ببرد و از این شرایطی که اطرافشان است، بیرون بیایند. از طرفی قاچاقچی‌ها دارند به مسایل خلاف واقعی از جمله اینکه اگر گل مصرف کنید ذهن و حافظه یا قدرت بدنی شما قوی‌تر می شود و بهتر می‌توانید روی موضوعی تمرکز کنید، دامن می‌زنند و هم خود مصرف‌کنندگان این مسایل را مطرح می‌کنند تا بگویند این مواد نسبت به مواد دیگر خیلی بهتر است و ما آن را برای شرایط خاص استفاده می‌کنیم.
۲۳ دی ۱۳۹۶ ۰۹:۴۶
ایرنا |
تعداد بازدید : ۴۹

اظهار نظر


پست الکترونیک را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید